Den Iesel

Den Iesel war fréier d’Schaffpäerd vum klenge Mann, an e war vill méi heefeg bei äis zefannen, wéi haut. Mä an der leschter Zäit hëlt d’Beléiftheet vun deem Déier erëm zou, an et ass haut de Begleeder vun Individualisten, déi sech net schummen, fir sech mat hirem Frënd mat deene laangen Oueren an der Ëffentlechkeet ze weisen.

 

Den Iesel huet eng iwwerraschend Unzéiungskraaft op Jonk an Al, vläicht och, well en esou douce an esou gemittlech ass. Et ka bal näischt en aus der Rou bréngen.

 

Mir begéinen hien a ville Geschichten, Mäerecher an Erzielungen.

 

Den Iesel staamt aus méi waarme Regiounen, huet léiwer dréchent Wieder wéi dat naasst a kaalt, ass gutt ugepasst u moer Weed an ass ganz genügsam a sengem Fudder. Säi Pelz ass net fetteg a wann en am Reen steet, gëtt en naass bis op d’Haut. Duerfir sollen am Wanter a bei schlechtem Wieder en dréchene Stall hunn. En ass immens trëttsécher, och op schmuelen, stengegen e geféierlechePied.

 

An de südleche Länner, wéi Spuenien, Portugal, Griicheland, Türkei an déi Säit vumMëttelmier gëtt en haut nach vill als Aarbechtsdéier gebraucht.

 

Et gëtt eng Abberzuel vu Rassen. Déi bekannsten Iesele bei äis sinn déi gro mam Kräiz um Réck (âne normal). Do derniewent hu mervill hei am Land mat enger bronger Faarf, an, wat ganz rar ass, e ganz wäissen. Mat derZäit sinn se vill ënnerenee gekräizt ginn, soudatt ee sielen e rengrassegen Iesel fënnt.

 

A Frankräich si 7 Rassen unerkannt, vun deenen och e Stammbam gefouert gëtt: âne Bourbonnais, âne du Cotentin, âne Normand, âne de Provence, âne des Pyrénées, le Grand Noir du Berry en imposanten, grousse schwaarzen Iesel, an den âne du Poitou en Iesel, deen bal ausgestuerwe war an deen haaptsächlech geholl ginn ass, fir Mullie ze zillen.

– Et gëtt haut an Europa nach Arméien, déi an de Bierger net op d’Hëllef vun de Mullie verzichte kënnen.

– Déi Rass gëtt haut erëm gezillt, säi Bestand hëlt zou an et ass deen deiersten Iesel, deen een haut fanne kann.

 

Fir en Iesel ze halen, brauch ee je no Qualitéit vun der Weed 15 bis 25 Ar Wiss. E brauch kee speziellt Kraaftfudder, Gras am Summer an Hee am Wanter ginn him vëlleg duer.

 

Mä wéi d’Päerd, ass den Iesel och en Déier, wat léiwer mat aneren zesumme lieft, wéi ganz eleng.

 

Iesele si gewéinlech robust Déieren, wéineg ufälleg,mä si brauchen hir Pfleeg, wéi regelméisseg Entwuermen, Impfung géint d’Gripp, an natierlech Schneide vun dem Houf un de Féiss. Si gi prinzipiell net beschloen. Déi vill zitéierte Stuerheet vum Iesel huet e bestëmmte Grond. En Iesel ass immens virsiichteg. Hie bleift stoen, wann e fir sech eng Gefoer erkannt huet, en iwerleet, schätzt d’Gefoer an, a wann en se als net ze schlëmm erkannt huet ,geet e virun. Et kann een e bal ni derzou bréngen, fir géint säi Wëlle virunzegoen.

 

Mä wann e Vertrauen a säi Meeschter huet, geet e gäre mat him duerch Déck an Dënn. Et sinn Déieren, déi eng Himmelsgedold hunn a bal ni bei Kaméidi scheien, oder a Panik geroden, wann se mol erféiert ginn.

 

Wéinst hirer Douceheet sinn se prädestinéiert fir den Ëmgank mat Kanner. Si eegnen sech och, fir Therapië mat Leit zemaachen, déi mental Problemer hunn.

 

Als Fräizäitdéier ass den Iesel e wonnerbare Begleeder op Randonnéeën, net nëmmen, fir d’Gepäck ze droen, et kann een och op em reiden ( en Iesel packt säin eegent Gewiicht ), oder et kann een einfach mat him spadséiere goen.

 

Iesele kënnen zu hire Leit eng immens Frëndschaft an Unhänglechkeet entwëckelen, an et mécht scho Freed, wann ee muerges mat engem haarden IIIAAAHHH begréisst gëtt, wann een d’Fënsterlueden opklappt.

 

En Iesel ass e ganzt intelligent Déier, an déi meeschte Spréchwierder bezeien éischter d’Ignoranz an d’Dommheet vun de Leit. Si dinn den Ieselen Onrecht, wann et heescht:

 

Domm wéi en Iesel,

Als Iesel gebuer, als Iesel gestuerwen,

Wien den Iesel spillt, muss d’Säck droen,

Wann et dem Iesel ze wuel ass, geet en opd’Äis danzen,

D’Ieselsbänk, d’Ieselsbréck.


*** Ech sin de Lenny *** -  eng Reportage vum Laurence Lallemang-Wunsch

Also, ech sin de Lenny.

Wann ech bedenken, datt ech genau vrun 2 Jor mat den Tier ugefaang hu, kann ech dach (ok, mat bëssen Iwwerdreiwe) behaapten: ech si scho baal en "aalen Hues", wat Randonnee'ën ubelaangt.
Nee dach, wirklech. Ech si säit menger éischter, deemols zu Medernach, nach baal all Kéier mat um Tour gewiescht (a wann nët, da louch et nët u mir, mee meng Herrschaften, d'Laurence an de Guy, sin d'lescht Jor bestuëd gin, an do haaten si puer Méint bëssen aner Saachen ze din wéi mat eis op den Tour gon) an ech kann Iech soën, do léiert ee
wirklech vill dobäi.
Ech kréien am Juni meng 4 Jor, a meng "Flitz"-Meeschtësch seet mer dauernd: "Lenny, nach ee Jor, an dann hëllefs du och schaffen an dréits Gepäck. Dat gët bëstemmt flott".

Ok, mee lo mol zreck zu där éischter Randonnee vun dësem Jor. Mir waren op Hunsdorf ageluëden (do gët et 6 super léif Ieselen, déi ech bis dohinner nach nët kennëgeléiert hat) an ech erënnerë just kuerz drun, datt mir zwee - mäi grousse Kolleg Chopin an ech - no puer laange Wanterméint just eemol rëm an deem blöden Unhänger waren. Dat sierf just am Rand erwähnt, wëll mir hate jo (während e puer laanger Méint) nët souuuvill gebuëde kritt vun eisen Herrschaften....
Wi gesot, do gouf et fir si jo aneres.....
Abee gut, ech hun eben déi - laang Méint - mech misse mam Chopin beschäftegen an do koum zwangsleefeg dobäi räus, datt ech mech immens un hee gehaalen hun. Mir zwee hun eis awer gut ameséiert an de Chopin ass lo fir mech de Anführer. Voilà.

A klor, ech war jo och opgereegt fir rëm mat aneren Ieselen op den Tour ze gon. Wéi no all Wanter. An dann och nach mat sou ville flotte "Meedercher".
An du koum et halt wéi et koum....

Hatt huet guer nët richteg an Uecht gehol gehat, datt ech well immens dem Chopin hannendru laafen. Hatt - oder och Hien - hu sech éischter gefreet doriwer, datt ech keen sou e "Schlappi" méi sin, mee datt ech lo meng Been an de Grapp huëlen (di kleng "Modellë" gi jo bekanntlech nët sou séier wéi di grouss). Wat dann natiirlech mat anerë Wierder heescht, datt ech tatsächlech méi "séier" gin, haaptsächlech fir hannert mengem Kolleg ze bleiwen, natiirlech. An dat mecht richteg Spaass - "ëmmer flitz viräus" eben!

Fir d'éischt war dat och ganz ok fir meng Herrschaften. Mee wéi ech, op där besooter Randonnee, Hatt zimlech ordentlech duerch d'Landschaft gerappt an duerch sämtlech Leit geknuppt hun, du war beim "Flitz" d'Mooss op eemol voll.
Komësch, ech weess echt nët wisou.... 
Hatt huet sech iwert mech g'iergert.... (et huet op eemol nët méi hannert all Saz "mäi klenge Schnuckel" gesot), huet gesot et hätt schrecklech de Knéi wéih.... (sou schlëmm kann dat dach awer nët gewiescht sin, oder?), huet gemengt ech wir lo nët méi "d'Kücke" vum Grupp kinnt mech nët sou opféieren... (dat klengt Milly vun Hunsdorf ass réicht 2 Jor al, an ech muss soën et huet sech ganz super gemaach), huet äusserdeem gemengt, ech gif mat HIM trëppelen, a kinnt nët ëmmer nëmmen hannert dem Chopin hirlaafen - datt MIR zwee en Team wiren, a.s.w. .... Hatt sot mer dun nach et wir sou geschafft, datt et mech baal nët méi haale kinnt.... (angeblech hun ech zevill gerappt (!). An ech war sou houfreg op mech, wëll ech sou fex ënnerwee war).
Ok, no där Standpauk hun ech mir iwwerluecht, datt do wuël nach eppës nokéim....

Den Tour war u sech super schéin! Wann et nët - leider - sou gut wéi dee ganzen Dag gereent hätt. D'Landschaft ass an deem Eck richteg flott. Uewen um Plateau vun Hunsdorf si mer op eppës gestouss wat ech nach ni gesin hat: et huet äusgesi wéi laang gezunne schwarz Schlaangen um Buëdem, a Reien niewenteneen. Mann, dat waren där awer vill! Zum Gleck méi wäit ewech, soss hätt ech mol ëm't mech gekuckt, ob mir (di 16 Ieselen) net a "Verteidegungs-Formatioun" missten - oder sollte - gon. Et weess ee jo ni! Iergendeen am Grupp huet eis du gesot dat wire Spargelfelder. Ah jo! An ech soën.... deck fett Schlaangen!
Eng Äppelplantage hu mir och gesin. Leider waren nach keng Äppel un de Beem. Dat war um Steeseler Plateau. Do si mer laanscht Felder gaang déi uewendrop scho ganz giel geliicht hu vu Blummen. Ouni de Reen wir dat eng herrlech Foto gin, mat donkelbloëm Himmel am Hannergronn a mat sou villen Ieselen drop (....dach, jo, dofir hun ech e Gefill....).

Fir d'Mëttespaus war, matzen am Bësch, eng Grillplaz opgeriicht gin, et gouf 3 Feier wou mir eis wirmen an bëssen drechenë konnten (also vrun allem eis Leit, zwar ware mir all béis geduscht gin an hu förmlech gedrëpst, mee mir Laangouerë si jo nët sou kriddeleg) an nodeem si grad ugefaang haten hallëfwegs ze drechenen ass et schon rëm lass gaang mat Plätschen, woumat mir de Picknick ofgebrach hun a léiwer weidergezu sin. An obwuel di aner - souwuël Zweebeener wéi och Véierbeener - ugefaang hun méi gemächlech a gemittlech weider ze trëppelen war ech lo sou richteg "lass" an hat onheemlech Loscht nach méi séier ze "wackelen". Wat ech och gemaach hun. An am nachhinein weess ech, firwat ech - ab dun - vill méi streng un der Hand gefouert gin a keng laang Lengt méi vum "Flitz" gelooss kréien.... Naja....

Zum Schluss vum Tour gouf et nach vill Kaffi a Kuch, wouriwwer sämtlech Zweebeener sech gefreet hun, waren si dach (vrun allem meng "Flitz"-Meeschtesch) - trotz deem ville Reen - hallef erdiischtert. Dobäi konnten si souguer "ënnerdach" stoën, woubäi witzegerweis di lescht hallef Stonn d'Sonn räuskomm war a richteg warem op eis rofgedreckt huet, soudatt souwuel eis Pelzer wéi och d'Kleeder richteg "gedampft" hun. Soumat war also e richteg schéinen Tour sou richteg schéin zu Enn gaang.

Fazit vum ganzen Dag: et war eng ganz super Equipe, an do huet eis och dee ganze Reen näischt konnte verdierwen. Ech hun nei a ganz léif Bekanntschafte gemaach, et huet mir riiseg vill Spaass gemaach an ech freeë mech lo schon op deen nächste gemeinsamen Tour, wou vill Ieselen dobäi sin a wou et rëm heescht


"ëmmer - ok, vun lo un bësse manner - flitz viräus".


de Lenny


© 2011 Ieselsfrënn| All Rights Reserved.